به گزارش«شيعه نيوز»به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني دفتر آيت‌الله وحيد خراساني، معظم‌له در ثبت سند آيين خطبه حضرت زهرا‌(سلام الله عليها) نکاتي را در مورد جايگاه دخت نبوت نگاشته‌اند که مشروح آن به شرح ذيل تقديم مخاطبان ارجمند مي‌گردد.

بسم الله الرّحمن الرّحيم

اين خطبه غرّاء شعاعي است از اشعه زهره زهراي منظومه خاتميت و پرتوي است از انوار شمع جمع اهل بيت عصمت و طهارت که چشم و چراغ اولياء خدا به آن روشن است.

هر جمله آن خزينه اي است از حکمت و عرفان و گنجينه اي است از علم و ايمان و آيتي است از قدرت خالق منّان، که «خَلَقَ الاِْنسَـانَ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ» فصاحت و بلاغتش ادبا را حيران و اشارات و لطائفش حکما را مبهوت و حقايق و معارفش راسخون در علم را مجذوب نموده است.

که نمونه آن اين است «و أشهد أن لا اله الا الله وحده لا شريک له کلمة جعل الاخلاص تأويلها و ضمن القلوب موصولها و أنار فى التفکر معقولها».

در جمله اولى حقيقت کلمه توحيد را از مرتبه اخلاص در احديت و نفى انحاء ترکيب و اخلاص در واحديت و نفى شريک تا مرتبه اخلاص احرار در عبادت و عبوديت و مقام «وجدتک أهلاً للعبادة فعبدتک» بيان کرد.

و در جمله دوم ، معظم‌له در ثبت سند آيين خطبه حضرت زهرا(سلام الله عليها) نکاتي را در مورد جايگاه دخت نبوت نگاشته‌اند که مشروح آن به شرح ذيل تقديم مخاطبان ارجمند مي‌گردد.

بسم الله الرّحمن الرّحيم

اين خطبه غرّاء شعاعي است از اشعه زهره زهراي منظومه خاتميت و پرتوي است از انوار شمع جمع اهل بيت عصمت و طهارت که چشم و چراغ اولياء خدا به آن روشن است.

هر جمله آن خزينه اي است از حکمت و عرفان و گنجينه اي است از علم و ايمان و آيتي است از قدرت خالق منّان، که «خَلَقَ الاِْنسَـانَ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ» فصاحت و بلاغتش ادبا را حيران و اشارات و لطائفش حکما را مبهوت و حقايق و معارفش راسخون در علم را مجذوب نموده است.

که نمونه آن اين است «و أشهد أن لا اله الا الله وحده لا شريک له کلمة جعل الاخلاص تأويلها و ضمن القلوب موصولها و أنار فى التفکر معقولها».

در جمله اولى حقيقت کلمه توحيد را از مرتبه اخلاص در احديت و نفى انحاء ترکيب و اخلاص در واحديت و نفى شريک تا مرتبه اخلاص احرار در عبادت و عبوديت و مقام «وجدتک أهلاً للعبادة فعبدتک» بيان کرد.

و در جمله دوم به پيوند کلمه توحيد با فطرت و نقش آن در قلوب پرداخت «وَ لَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَتِ وَ الاَْرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ» تا وصول به مقام «بک عرفتک و أنت دللتنى عليک».

و در جمله سوم به نور افشانى معقول اين کلمه در افکار و عقول، به آيات علم و قدرت و حکمت اشاره کرد «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِى الآفَاقِ وَفِى أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ».

إنشاء اين خطبه إرتجالاً، هنگام تراکم آلام و مصائبي که «لو أنّها صبّت علي الأيّام صرن ليالياً» با اشتمال بر کنوز حقائق مبدأ و معاد و رموز دقائق علل الشرايع و حکم الأحکام و بيان «هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ» و تبيان «تَبَارَکَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَکُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا» برهان باهري است که روح آن مشکوة دو مصباح هدايت، منوّر است به نور علم «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَ تِ وَالاَْرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَوة فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِى زُجَاجَة الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّىٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَة مُّبَارَکَة زَيْتُونَة لاَّ شَرْقِيَّة وَ لاَ غَرْبِيَّة يَکَادُ زَيْتُهَا يُضِىءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُور يَهْدِى اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَآءُ».

د با فطرت و نقش آن در قلوب پرداخت «وَ لَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَتِ وَ الاَْرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ» تا وصول به مقام «بک عرفتک و أنت دللتنى عليک».

و در جمله سوم به نور افشانى معقول اين کلمه در افکار و عقول، به آيات علم و قدرت و حکمت اشاره کرد «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِى الآفَاقِ وَفِى أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ».

إنشاء اين خطبه إرتجالاً، هنگام تراکم آلام و مصائبي که «لو أنّها صبّت علي الأيّام صرن ليالياً» با اشتمال بر کنوز حقائق مبدأ و معاد و رموز دقائق علل الشرايع و حکم الأحکام و بيان «هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ» و تبيان «تَبَارَکَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَکُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا» برهان باهري است که روح آن مشکوة دو مصباح هدايت، منوّر است به نور علم «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَ تِ وَالاَْرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَوة فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِى زُجَاجَة الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّىٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَة مُّبَارَکَة زَيْتُونَة لاَّ شَرْقِيَّة وَ لاَ غَرْبِيَّة يَکَادُ زَيْتُهَا يُضِىءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُور يَهْدِى اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَآءُ».